Bernardus Jozef van Gardingen zat jarenlang in het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL). Zijn vrouw heeft nu recht op een compensatie voor achterstallig salaris uit de Tweede Wereldoorlog, maar zowel Bernardus als zijn vrouw leven niet meer. De compensatie voelt voor hun dochter José uit Haaren dan ook wrang. "Veel van de mensen om wie het gaat, zijn er niet meer. Het is echt symboolpolitiek." Na jaren van discussie heeft het kabinet besloten dat de regeling er toch komt. De financiële vergoeding is voor weduwen en weduwnaars van ambtenaren en militairen die tijdens de Tweede Wereldoorlog in dienst waren van het KNIL. Het is een aanvulling op de regeling uit 2015 waarbij KNIL-militairen en ambtenaren zelf 25.000 euro kregen. Dit kregen ze omdat ze tijdens de Tweede Wereldoorlog geen salaris ontvingen. Bernardus leefde toen al niet meer. Dwangarbeid bij de BirmaspoorlijnDe vader van José was zo'n KNIL-militair. In 1938 ging hij in dienst van het KNIL naar het toenmalige Nederlands-Indië. In de hoofdstad Batavia werd hij gevangen genomen en later werd hij opgesloten in de Changi-gevangenis in Singapore. Daarna werd hij per boot naar Thailand, dat toen Siam heette, gebracht. Vervolgens heeft hij nog eens drie dagen in een veewagon gezeten naar Birma, dat nu Myanmar heet. Daar werd hij gedwongen om in een werkkamp aan de Birma-spoorlijn te werken. De leefomstandigheden waren slecht en veel dwangarbeiders overleefden het niet. "Mijn vader is uiteindelijk op een stationnetje aan de spoorlijn op een brancard gaan liggen omdat hij niet meer kon. Toen is hij …
Bron: Omroep Brabant — 18/10/2026
