Albert Heijn is mogelijk gekraakt of een poging daartoe. De distributiecentra lagen afgelopen week stil, de schappen raakten leeg en de Nederlander ontdekte dat de beschaving aan een dun draadje hangt. In de vestiging in Soest graaiden het afgelopen woensdagavond de vele winkelaars links en rechts van de gangpaden. Het toiletpapier was verdwenen, verpakte groente werd schaars en de klanten keken alsof de hongerwinter opnieuw was uitgebroken. Ons land leek een samenleving te veranderen waarin de sterkste het laatste pak yoghurt bemachtigt. En toch. Tussen de lege schappen stonden ze nog overeind, de stille getuigen van een wereld die niet meer bestaat. De kapucijners. De zilveruitjes. De tamarindepasta. Producten die zelfs in betere tijden vooral werden gekocht door mensen die wisten waar ze naar zochten. En natuurlijk de griesmeelpudding. In de koeling. Daar staan ze dan omgeven door kale witte schappen. Terwijl klanten elkaar bij de melkkoeling en kwark taxeren op hun overlevingskansen, staat de pudding in drie rijen geduldig te wachten. Er zit geen fut meer in omloopsnelheid van dit product. Geen hamstergedrag. Geen behoefte aan een noodpakket. Griesmeelpudding heeft kennelijk de tijd. Het toetje met overgrootmoeders vernuft is ervan overtuigd dat de mensheid vroeg of laat weer tot bezinning komt. Of in ieder geval trek krijgt in iets dat niemand anders wil. Misschien zijn de hackers juist uit respect voor de griesmeelpudding van verdere sabotage afgezien. Want wat hebben die cybercriminelen eigenlijk buitgemaakt? Klantgegevens? Bankinformatie? Geheime bedrijfsdocumenten? Misschien hebben ze toegang gekregen tot de voorraadadministratie. De crisis legt …
Bron: Eemland1 — 17/10/2026
